ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΣ

Ο στραβισμός αναφέρεται σε μια παθολογική κατάσταση στην οποία τα μάτια δεν βρίσκονται σε παράλληλη θέση. Απλούστερα, όταν τα μάτια είναι ανοικτά, μονάχα το ένα είναι στραμμένο στο σημείο προσήλωσης ενώ το άλλο είναι στραμμένο προς μια άλλη κατεύθυνση. Υπό αυτή την έννοια, ο συγχρονισμός των ματιών κατέχει βαρυσήμαντο ρόλο ενώ όταν αυτός δεν επιτυγχάνεται ο εγκέφαλος βλέπει δύο διαφορετικές εικόνες για το ίδιο αντικείμενο με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτό το οποίο αποκαλούμε «στραβισμός».

Ο στραβισμός αναφέρεται σε μια παθολογική κατάσταση στην οποία τα μάτια δεν βρίσκονται σε παράλληλη θέση. Απλούστερα, όταν τα μάτια είναι ανοικτά, μονάχα το ένα είναι στραμμένο στο σημείο προσήλωσης ενώ το άλλο είναι στραμμένο προς μια άλλη κατεύθυνση. Υπό αυτή την έννοια, ο συγχρονισμός των ματιών κατέχει βαρυσήμαντο ρόλο ενώ όταν αυτός δεν επιτυγχάνεται ο εγκέφαλος βλέπει δύο διαφορετικές εικόνες για το ίδιο αντικείμενο με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αυτό το οποίο αποκαλούμε «στραβισμός».

Είδη Στραβισμού

stravismosΟ στραβισμός, ανάλογα με την κατεύθυνση προς την οποία είναι στραμμένο το μάτι που στραβίζει, χωρίζεται σε τέσσερις τύπους: τον συγκλίνοντα και αλλιώς εσωτροπία (μάτι προς τα μέσα), τον αποκλίνοντα και αλλιώς εξωτροπία (μάτι προς τα έξω), την υπερτροπία (μάτι προς τα πάνω) και την υποτροπία (μάτι προς τα κάτω). Ο στραβισμός κάνει την εμφάνιση του είτε με τη γέννηση του ατόμου είτε σε νεαρή ηλικία, με την κληρονομικότητα να αποτελεί μια απο τις κυρίαρχες γενεσιουργές αιτίες ενώ εξίσου υπαίτιες φαίνεται να είναι τόσο οι εγκεφαλικές παθήσεις όσο και τα διάφορα νοσήματα (θυροειδής, διαβήτης).

Κι ενώ για ορισμένους ο στραβισμός μοιάζει ως μια κατάσταση η οποία μπορεί να ξεπεραστεί με τη πάροδο του χρόνου, το βέβαιο είναι ότι η αναμονή φέρει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα όπως πχ την ανάπτυξη αμβλυωπίας (τεμπέλικο μάτι).

Αντιμετώπιση

Η έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση τυχόν οπτικού προβλήματος στα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του παιδιού, και συνεπώς η σωστή αντιμετώπιση, ανατάσσει την όραση θεαματικά.

Ο αληθινός στραβισμός δεν εξαφανίζεται χωρίς θεραπεία και η έλλειψη αντιμετώπισης του προβλήματος, μπορεί να αποδειχθεί πολύ επιβλαβής για την όραση, ακόμη και να οδηγήσει σε μόνιμη απώλειά της.

Η θεραπεία ειδικεύεται στις ξεχωριστές ανάγκες κάθε παιδιού, και μπορεί να περιλαμβάνει κάποιο συνδυασμό κάλυψης του ματιού με ή χωρίς χορήγηση γυαλιών ή και επέμβαση.  Οι  οφθαλμικές σταγόνες και ασκήσεις επίσης βελτιώνουν το πρόβλημα. 

Η θεραπεία του στραβισμού αρχίζει το συντομότερο δυνατό, συνήθως μετά την ηλικία των 6 μηνών, με επικάλυψη του ματιού που δε στραβίζει, για ορισμένες ώρες την ημέρα έτσι ώστε να αναπτυχθεί σωστά η όραση.

Η συνταγή γυαλιών κάνει τη θεραπεία πολύ πιο εύκολη. Τα γυαλιά βοηθούν το παιδί να εστιάσει σωστά χρησιμοποιώντας και τα δύο του μάτια και όχι μόνο τον δυνατό οφθαλμό. Η εστίαση γίνεται από τα γυαλιά και όχι από τους μυς του ματιού έτσι βοηθά τα μάτια να έρθουν σε παράλληλη θέση. Για να είναι αποτελεσματικά όμως, το παιδί θα πρέπει να τα φορά διαρκώς.

Στις περιπτώσεις υπερμετρωπίας , καθώς το παιδί μεγαλώνει, το μάτι αλλάζει σχήμα γίνεται πιο μακρύ και λιγότερο υπερμετρωπικό . Εφόσον το παιδί χρειαζόταν γυαλιά για να ισιώσει τα μάτια, θα χρειάζεται όλο και ασθενέστερους φακούς με την πάροδο των χρόνων και ίσως καθόλου γυαλιά κατά την εφηβεία. Ωστόσο, εάν τα γυαλιά χορηγηθούν για τη διόρθωση μυωπίας ή αστιγματισμού, μπορεί να εξακολουθήσουν να χρειάζονται για να βοηθούν το παιδί να εστιάσει.

Ορισμένες φορές τα γυαλιά θα ισιώσουν τα μάτια και η κάλυψη του υγιούς ματιού θα διορθώσει την αμβλυωπία( το τεμπέλικο μάτι)

Σε περίπτωση που χρειαστεί επέμβαση σκοπό της είναι να θεραπεύσει μόνο εκείνο το ποσοστό του στραβισμού που δεν μπορεί να διορθωθεί από τα γυαλιά. 

Κατά την επέμβαση πραγματοποιείται μία μικροσκοπική τομή στο εξωτερικό περίβλημα του οφθαλμού, όπου καταδύονται οι μύες του ματιού, και αναλόγως της περίπτωσης ο μυς πρέπει να γίνει πιο δυνατός ή ασθενέστερος. Η τομή κλείνεται με μικροσκοπικά ράμματα τα οποία διαδοχικά απορροφώνται και δεν χρειάζεται να αφαιρεθούν.